Viva la revolution

Интимност

2007-01-12T12:21:00.000+01:00

Предлог штиво
Ханив Курејши - Интимност

Gentleman

2006-08-15T13:37:00.000+02:00

Ова е нешто за кое вреди да газиш на планетата земја уживајќи во звуците на овој музичар.
Gentleman & Far east band ги споделиja со нас сите емоции една прекрасна вечер во Белград.
За подетални информации www.journeytojah.com

Сочуство

2006-07-26T15:25:00.000+02:00

Пред неколку години кога прилично бев фасциниран од Сартр читајќи го за време на студии , ми остана една негова реченица која силно рефлектираше една посебна состојба на умот врзана со чуството за емпатија и симпатија, имено - пеколот тоа се другите. Ја толкував онака како што само јас мислев дека треба. Во тие моменти , авионите на НАТО летаа над мојата глава додека јас лежерно си го читав Сартр и се умислував дека студирањето философија е нешто посебно , кое малкумина одбрани го имаа правото да го уживаат. Се она што се случуваше наоколу не беше доволно значајно, цивили наоколу гинеа, а ретко кој за нив чувстуваше некаква емоција. Сите тие лешови завршија со бројче закачено на ножниот палецот, во некоја си усмрдена мртовечница, очекувајќи го моментот за успокојување. Така листајќи го слобс кој се наоѓа на прилично заебано место за престој - во близина на блискоисточниот пекол, се сетив на она што ни се случуваше нам пред неколку години. Денес на никој посебно не му е грижа што милиони либанци , палестинци и сиријци го трпат теророт од една первертирана нација која од жртва за време на втората светска војна се претвори во бездушен тиранин, дејстувајќи ни по што поразлично од хитлеровите методи , кои ги почуствуваа на своја кожа. Така за целиот свет пеколот најверојатно е некаде подалеку и им се случува на другите за кои можеби има резервирано место во адот и тоа е само затоа што нивната боја на крв не е црвена, туку прашникава исполнета со пустински песок - основниот материјал од кој е сочинет нивниот дом.

Интерес

2006-03-08T18:27:00.000+01:00

Не сум сигурен повеќе дали јас губам инерес за нештата, или тие губат интерес за мене!

Репортер

2006-01-12T10:51:00.000+01:00

Предлог блог
Slobs.blog.hr
Одличен блог на воен репортер од Ирак , но и од целата Западна Обала. Вреди да се погледне и да се потроши некоја минута за него.

Милан Младеновиќ - ЕКВ (21.9.1957 - 5.11.1994)

2005-11-24T15:55:00.000+01:00

I po edinaeset godini od upokojuvaweto na Milan Mladenovi}, golemiot muzi~ar, kulten lider i vokal na belgradskiot bend Ekaterina Velika, toj seu{te u`iva misti~en status na rok guru i poet zapameten od generaciite koi `ivea od i za negovite stihovi i ezoteri~ni melodii. Negoviot posleden album “Angel breath”, sozdavan vo Brazil i izdaden neposredeno pred negovata vo smrt vo 1994 godina e zatvorawe na krugot koj samiot go iscrta, ispolnet so siot kreativen potencijal, `ar i predanost kon muzikata na nekolkumina inzvoredni lu|e so koi ja podeli istata ta`na sudbina. So smrtta na Margarita Stefanovi} - Magi, klavijaturistkata na EKV vo 2002 godina site ~lenovi na originalnata postava na ovoj bend se povtorno zaedno i toa so sigurnost vo rajot, zo{to za niv drugo mesto i ne postoi. Sudbinata si poigra so site od niv, (Ivan Vidovi}- tapanar, umira vo 1992, Milan Mladenovi} - vokal i gitara, umira vo1994, Bojan Pe~ar- bas gitara, umira 1998, Margarita Stefanovi} - klavijatiri, umira 2002 godina) ne dozvoluvaj}i im da prodol`at so ona koe najdobro go ~inea - preto~uvawe na emociite vo sovr{ena muzi~ka lirika.
Mnogumina seu{te ne mo`at da poveruvaat deka Milan odamna go nema. Sepak, negovata muzi~ka kreacija go nadmina limitot koi mu go nametna `ivotot. Ona {to Mladenovi} go postigna so nekolku stihovi ili akordi, retko koj bi mo`el da go do`ivee. Negovata misija e ispolneta. Ovozmenite godini pro`iveani na planetata Zemja gi zameni so nekolku iljadi galakti~ki vekovi. Sega e nekade daleku kade mirno so angelite u`iva vo svojot spokoj. Slava mu.

Не учествувам во разговори со глуви - Ристо Вртев

2005-11-02T12:19:00.000+01:00

Останавте доследен на уметноста, не влетувајќи во дневно – политчки вратоломии и толкувања на македонската реалност. Како успеавте да се апстрахирате од секојдневието исполнето со страв, терор и сиромаштија и да се посветите на музичката креација?

Успеав токму преку творештвото. Благословени се оние на кои Господ им дал дарба... Според мене тоа е најдобрата одбрана од ирационалностите кои го контаминираат нашето општество.

Можете ли да пишувате песни и да си го дозволите тој луксуз да творите во моменти кога повеќе од половина граѓанство оскудува и нема нема никакво чувство кон уметноста. Дали понекогаш оваа состојба знае да ве фрустрира?

...Човештвото создавало и во време на економски криз и во периоди на економски просперитет. Јас и понатаму пишувам песни. Тоа ме штити да не пропаднам и ја сво оваа етичка дупка на чие дно се најдоа сите човечки и цивилизациски вредности за кои светот знае.

Ако се постетиме на приказнта околу Џони Штулич и Азра, тој во моментите на најголема слава реши да се повлече и анонимно да замине да живее во Холандија. Живеете ли и вие во своевиден духовен егзил, бидејќи ретко сте присутни во медиумите, при тоа единствено комуницирајќи со јавоста преку музиката и концертите?

...Јас останав во Македонија. Мојот медиумски егзил на некој начин беше изнуден потег. Едноставно не ми паѓаше на ум да учествувам во разговори со глуви.

(дел од интервјуто на Ристо Вртев дадено за Актуел)

Полицијата поблиску до народот

2005-10-24T10:17:00.000+02:00

Грд - ски парк

2005-10-05T14:44:00.000+02:00

Ете полекано сигурно го губиме и грдаскиот парк, единсвеното место каде што на раат можеше човек да си го однесе девојчето во никое време и лабави да си се мазат и шепкаат безобразни стварчици. Готово е со нас.! Дефинитивно нема спас за м(л)адежов. Не остана повеќе ништо. Трифун и компанија однесоа се поѓаволите. Треба да го виканеме Вилијам Волис и онак гласно да извика FREEDOM.
Демек се уништувал паркот. Тоа е главниот аргумнет. Боже идиотштина.
Проблемот е во тоа што нема критична маса па да се направи салам протест и да им се даде до знаење на овие главучине дека не може туку така да го оградуваат паркот. Трифун и тоа неговиот дебилен совет кој замислете едногласно ја донел одлуката за затворање на паркот треба под итно да се пратат во Сибир малку да поддоладат муда.
Но, не, тоа е за наше добро. Као секаде низ свет биле оградени за да нема вандализам и слично. Па оваа хипокризија во нашава државичка стварно нема крај. Човек добива идеја да пали патичињат(што би рекол Букарски) оддовде и некаде салам да се олабави се сето ова што не окружува. Па, ние дефинитивно си ги посакуваме автокративе. На тој начин вежбаат демократија. За наше добро. Така и Хитлер им велеше на разузданите германски маси повикувајЌи ги да ги запалат се што не е гермаско и нацистичко. Ако, ако. Сами си го бараме да не прцаат. Нека не ве чуди ако за некое , каде време и плоштадот го оградат. Да се наплаќа баждарина и арач за секој кој ќе посака да помине.

Господин Накурчен

2005-09-29T11:32:00.000+02:00

Колку самобендисани его трипови можат да ме извадат од кожа тоа е чудо. Па уште си земаат за право да навредуваат. Е, на тоа ептен се ужаснувам. Заземам гард, ја околчувам својата територија и спремен сум за одбрана.
Имено, за да ви стане појасно ќе ви објаснам што се случи. Правев некое интервју и откако се помина онака добро , ми побараа авторизација. Му го пратив текстот и откако го погледнал се слушаме на телефон. Ми вели онака дрско дека тоа што сум го напаравил е тотално неписмено, но не бил проблемот само во мене бидејќи никој во Македонија не знаеле да симиња интервју од диктафон. Па ти се молам. Што се замислува Н. Г. - М. дека е најголемиот гури на планетава. Дотатално шит. Токму затоа и ме фрустрира ова наше малограѓанско државиче. Секој си зема за право да соли памет и што е најтрагично преку грбот на другиот. Па да ти се плукнам во човекот, ако си таква самопрогласена интелектуална институција.
Како и да е! Му пратив меил на дотичниот господин Накурчен, бидејќи сепак не давам никој да ми го гази моето достаинство. Има право секој да е незадоволен , но има начин тоа како да се каже . А, вака може само да се фрли во Вардар и заедно со лајната мирно да отплови до Солун.

Марфи

2005-09-15T11:55:00.000+02:00

Марфи понекогаш ептен знае да ме извади од кожа. Кога си велиш, јок нема шанси ети ти. Отиде целиот хард диск по ѓаволите. Немам ништо! Сите пишанки, некакви наслови и спомени отидоа во неповрат. Се обидував да се соземам неколку дена за на крај да сфатам дека неможам ништо да направам. Единствено нешто што остана се некаде околу 30 отпечатени страници кои во случајов се единсвените прешивеани.
Да, како што рече еден мој познаник "Работата со комјутер ја враќа вербата во Бога". Сега го сфатив правото значење кога се молев да останело нешто. А вака..

Слуги на погрешното

2005-08-23T16:14:00.000+02:00

Да, токму тие се најбројните! Величенстевните недостојници кои крикнуваат по масите и повикуваат по нив барајќи возврат за своите лицемерности.

Најголемите ѕвезди на набото обезличено без херои. Хероизмот на губитниците во пантеонот на божеството за бесрамно истоветување.

Вметнати, инфилтриран, но зар основниот услов не го исполнивме токму Ние со нашето недествување? Зар можевме да очекуваме нешто поинкаво кога и онака лесно се откажавме од разобличувањето, па сега е чудна мистичноста која го прекри и најнедогматискиот ум. Зар нештата како вистината и праводољубието не беа достојни за битка? Толку лесно го подигнвме белиот вел на покорноста, едноставно изчезнувајќи пред нас ликот на Дон Кихот и неговото рицарство, оставајќи не нас “ слугите на погрешното” да слугуваме на сопствениот пораз.

И додека се обидувамаат да ги занемарат фактите на очај и страдање и да ни го наметата чувството на бесрамност и победа, се повеќе и повеќе го губиме и она во што и малку верувавме и го поседувавме. Вербата во нас самите.

И што ни преостанува освен...

...со молитвеникот во раце и мрморот на усните ничкосани пред сопствената гордост да се обидеме да се оправдаме пред олтарот на профаното, надевајќи се на спас.

5.09.2002

Отпор кон ерозијата на демократските права

2005-08-16T12:36:00.000+02:00

Интервју со Наоми Клајн

Б92: Неодамна во едно од вашите интервјуа антиглобализациското движење го нарековте “движења на движењата” чија цел е да ја поврати демократијата на глобално ниво?

Клајн: Не сум сигурна дека демократијата прво ќе ја вратиме на глобално ниво – мислам дека демократијата прво ќе ја вратиме на глобално поврзано локално ниво. Не зборувам за враќање на локализмот и напуштање на меѓународниот дијалог. Сметам дека на сила е светски тренд на отпор кон ерозијата на демократските права на глобално ниво и обид да се врати активната демократија на локално ниво.

Б92: Дали прашањата кон кои антиглобалистичкото движење го сврти вниманието на јавноста се поприсутни или помалку присутни во медимите по 11 Септември?

Клајн: Ако ништо друго по 11 Септември полесно успеавме да ја истакнеме темата на сиромаштијата, нееднаквоста и демократијата,,, Друга работа е тоа што по 11/9 светот е поделен на два дела – или си со нас или си против нас, или си еретик или си на страната на светците. Мислам дека луѓето се гладни за повеќе опции и дека задачата на нашето движење е во овој момет да емитираме порака дека сме против фундаментализмот од било кој вид, било да се работи за производствен или пазарен фундаментализам на неолиберализмот или за религиозниот фундаметализам на Ал Каеда...

Б92: Во еден од вашите есеи повлековте паралела помеѓу денешната светска ситуација и онаа од триесетите години на минатиот век. Можете ли да елаборирате?

Клајн: Кога и да се видат млади луѓе на улица, како сега пред меѓународната трговска конфреренција, тоа се поврзува со шеесетите години. Мислам дека тоа не е добра паралела. Вистина е дека младите доминираат во првите борбени редови во Северна Америка и во некои делови на Европа, но во суштина се работи за повеќе генерациско движење. Тоа дури и не е движење, тоа е “движење на движењата”, движење кое го демонстира преовладувачкото чувство на нестрпливост.

Значајно децентрализирано – луѓе од различни сфери истовремено се бават со исти теми и инфраструктури. Затоа мислам дека споредувањето со триесетите години е најдобро. Тогаш постоеле кампањи кои ги обединувале студентските, потрошувачките, работничките и женските движења. Се имаше впечаток дека не постои само една група која сама ќе и се спротистави на власта, туку дека сите тие групи се моќни ако делуваат децентрализирано, во некоја врста како тимови. На тоа мислев кога ја повлеков паралелата со триесетите години. Сметам дека да се има исклучиво младинско движење е извор на слабост, и дека токму тоа беше изворот на слабоста во шеесетите. Луѓето обично ги надрастуваат младинските движења. Младинските движења се по природа лишени од корени – студентите се во постајно движење, живеат во привремени заедници и затоа младинските движења лесно се искоренуваат.

Наоми Клајн

2005-08-09T19:26:00.000+02:00

Сте се запрашале ли некогаш, дали кога купувате Кока – Кола, купувате само пијалок кој треба да ви ја задоволи жедта или купувате нешто повеќе од тоа?
Ако ова прашање и го поставите на Наоми Клајн, таа ќе ви одговори дека вистина е она второто. Купувате нешто што ви дава идентитет. Дилемата јасно се поставува: зошто општеството не е способно да ја исполни таа потреба за идентитет, зошто смислата ја бараме во потрошувачките производи?
Аворката на “No Logo: Taking Aim at the Brand Bullies”, ќе ви каже дека купувате имиња и логоа. Ќе ви каже дека сеуште постојат моќни држави, подзаборавени од галамата околу корпорациите, кои сеуште имаат огромна воена моќ. Ќе ви каже дека корпорациското владеење, во принцип, се сложува со милитаристичките влади и полициските држави.
Авторката на еден од најголемите светски бестселери (колку ова капиталистички звучи?), која како тинејџер за да ги изнервира своите родители морала да виси по трговските центри, а не да пуши марихуана, ќе ви каже и дека логоата се најблиску нешто до интернационален јазик. Ќе ви каже дека рекламирањето не е за продавање производи, тука за продавање пораки, соништа...
“ИБМ не продаваат компутери, продаваат решенија”.
Триесетгодишната Наоми Клајн, која пред десетина години трчала по дизајнерските имиња, ќе ви каже дека движењето го гледа како интернационална борба за враќање на демократијата. Ќе ви каже дека нема ништо против глобализацијата, туку против начинот на која таа се спроведува во практика.
Новинарката од Монтреал, чие социјалистичко семјство избегало од САД, заради Виетнам, а останало во Канада заради јавното образование, ќе ви каже дека човек не треба да биде богат за да може на раат да се разболе. Ќе ви каже дека имате право да се презивате McDonald и да не ве тужат заради тоа.
Наоми Клајн, опишана како чирлидерка на антиглобализациското движење, ќе го примора Nike да се обрати (да се брани!) до јавноста заради информациите кои таа ги наведува во својата книга.

Дали сеуште ви се пие Кока – Кола?

(Новица Н.)

Во следниот пост ќе читате дел од интервјуто на Наоми Клајн, направено од Драган Амброзиќ, новинар на Белградското радио Б92.

Герила/Ернесто Че Гевара

2005-07-28T23:36:00.000+02:00

На аеродромот во престолнината на Боливија, Ла Паз пристигна авион од Сао Паоло. Еден од патниците е уругвајскиот државјанин Рамон Бенитез Фернандез. Тој е средновечен човек без коса и брада, носи дебели наочари. Три дена подоцна на 6 ноември 1966, Рамон пристигна во гериската база Нјанкаус каде што мала група герилци го чекаше својот водач. Рамон Бенитез Фернандез беше Ернесро Че Гевара. Со него заедно пристигна и Хајди Тамара Бунке Бидер. Ова и беше вистинското име иако имаше уште пет. Во Боливија беше позната како Лаура Гутирес Бауер. Со Че беа пријатели од 1959 кога и се запознаа при една посета на Че на Источен Берлин каде таа работеше како преведувач на Кубанската делегација. Ја прифати поканата да ја посети Куба и никогаш повеќе не му се врати на предходниот живот. Таа и се приклучи на Револуцијата.
Во Боливија пристигна на 18 ноември 1964 како професор по странски јазици. Брзо се инволвираше во системот и се стекна пријатели од највиската структура на режимот. Никогаш не зборуваше за политика. Под изговор дека го проучува боливијскиот фолклор ги прошета најзафрлените делови на земјата. Нејзината задача беше да оформи герилски логор од каде што Че требаше да ја раководи новата Револуција.
Таа купи комплекс од преку илјада хектари во тешко пристапните прашуми на југоисточна Боливија. Се беше потготвено за нова борба. Че новата 1967 ја дочека во друштво на Мариа Мохне, претседателот на револуционернта борба која требаше да следи. Мохне даде негативен одговор. Тој не сакаше на себе да го навлече гневот на Москва која беше против револуцијата во Латинска Америка. Ова беше лош знак.
Апсурдно, но историскиот момент кој зачудувачки силно мирисаше на Револуција успеа да го почувствува ЦИА. Таа имаше уфрлено агент во редовите на герилците. Подготвуваше елитни сили на боливиската армија за борба против герилците, па дури и ја запоседна власта во оваа земја која и онака беше марионетска.
Агентите Феликс Рамос Родригез и Едуард Гонзалес кои беа одговорни за контрареволуционернта борба имаа поголеми овластувања од министерот за полиција Антонио Аргедас, па дури и од председателот Бариентос. Тие беа најдобрите агенти кои ЦИА ги имаше за борба против Че од причина што беа дисиденти од Кубанската револуција и крвни непријатели на Кастро и Гевара.
На почетокот Че под своја команда имаше 54 герилци кои требаше да бидат јадрото на борбата и да мобилизираат уште борци кои беа неопходни за успешна револуција.
На нивната прва акција која требаше да биде тест за подготвеноста на групата неколку луѓе дезертирале, а дел од нив беа уапсени по што се испоставило дека во таа група бил инфилтриран и агентот на боливиската специјална полиција обучен од ЦИА.
Сево ова допринесе за опаѓање на моралот кај герилците и за создвање на недоверба. Че тогаш испраќа дел од герилата меѓу кои и “Tања” на посигурно скривалиште. Сите загинуваат во заседа постваена кај реката Рио Гранде. Во тие моменти Че со уште 16 герилци се повлекува во повиските делови на Андите.
По нив тргнуваат неколку илјади специјално обучени војници од страна на ЦИА, чии агенти и ги командуваат. Герилците се откриени благодарение на локалното население кое привлечено од паричната награда која ја нуди режимот за главата на Че, ги предава. Во една од борбите Че е ранет и заробен. Селото Ла Игера, поточно школото во ова село е местото каде Че е затворен, два дена измачуван и испрашуван за на крајот по наредба на Вашигтон во 13, 50 часот по локално време на 9 октомври да биде стрелан. Полицијата кај него го наоѓа неговиот дневник кој има огромно значење за ЦИА и веднаш заедно со неговите раце кои се исечени за да се утврдат неговите отпечатоци за со сигурност на светот да му се сопшти дека го убиле Гевара, манифестирајќи ја така својата сила ги испраќаат во Ла Паз, а од таму тие требаат да бидат испратени во Вашингтон. На патот за Ла Паз тие исчезнуваат. Не можејќи да ја издржи диктатурата од ЦИА нив ги краде министерот на боливиската полиција Антонио Аргедас, пребегнувајќи во Чиле и од таму ги испраќа на Кастро во Куба.
Селаните во малото село Ла Игера кои го предадоа најголемиот револуционер на модерното време кој беше парадигма за единсвото на револуционерната теорија и пракса, големиот Ернесто Че Гевара никогаш не ги добија своите ветени 50.000 боливиски пезоси од претседателот Бариентос.

(Данило О.)

Африканците не го слушаа Лајф 8

2005-07-08T18:56:00.000+02:00

Можеби немаше да пишувам на оваа тема, но во денешен Дневник најдов текст кој крајно ме вознемири. Еве дел од приказната:

Малкумина во Африка ги гледаа рок звездите, кои на големите концерти низ светот свиреа и пееја за да ги убедат светските лидери да им помогнат на сиромашните. Телевизискиот пренос на концертите беше привилегија на богатата елита белци...

А, зар си мислевте дека бедните, изгладнети црнци кои заработуваат неколку долари на ден немаат попаметна работа освен да гледаат како се забавува останатиот дел од светот. Ова е мојот кометар по повод Лајф (Објавен на блгогот на офчартот по истиот повод)

- Гледам концерт и се чудам. Де бе луѓе во што е штосот. Имам една тешка дилема!?! Дали им направија услуга на сите црнци што ги продадоа како робови во земјите на трулиот капаитализам пред стотина година. Па видете ги денешниве црнци. Немаат гајле што нивните прадедовци береле памук и јадел камшици од К.К.К. (како што пееја Рамонс на времето "K.K.K take my baby away") Затоа ми е чудно што на Ливе 8, излегоа сите позери накинџурени со накит и злато.
Де бре каде отиде светов. Каде беа сите оние бендови кои создаваат агажирана музика и кои се обидуваат да творат со некаква поента. За нив немаше место на десет сцени што СЕР (Sex Pistols "God safe the queen") Боб Гелдов ги подигна ширум светов. Затоа ги видовме Дестинис чајлд, Вил смит, Роби Вилијамс...

Во продолжение на истиот текст од Дневник има неколку тажни и гневни изјави на жители на Африка.
Максвел Ширима (25), кој заработува по 5 долари на ден дневно продавајќи портакали покрај пат во Танзанија, не знае дека имало концерт.
- Не сум слушнал такво нешто...
Ретките Африканци што го следел концертот истакнуваат дека тоа е одличен потег, но забележуваат што немало африкански музичари.
-Што знаат тие за Африка? Од каде знаеме дали барем половина од нив некогаш биле во некоја африканска земја – вели Сузан Ута , студентка од Најроби...

Герила/Проза

2005-07-06T11:05:00.000+02:00

Насловите кои во иднина ќе имаат префикс Герила ќе се однесуваат на еден повторен обид да се објават некои нешта за кои една поголема група луѓе се ангажираа пред неколку години. Поради еден човек со нечист дух(Лазар Фотев - попознат како газда на книжарницата Аз-буки и квази мецена и љубител на философија) целиот проект наречен Герила-зине пропадна. Затоа го објавувам на овој начин. Се надевам понудените содржини ќе ви се допаднат.

Ова е расказ на Каролина Трпчевска, една млада и прекрасна поетеса од Скопје.

Шест прсти

Продолжија да чекорат стапалата од кои секогаш крвта ми замрзнуваше. Никогаш досега не сум ја почувствувала нивната тегобност, ниту пак сум помислувала дека може да постојат повеќе од пет ножни прсти. Се вкочанував, но само при оние помисли кога беше неизбежна зла кулминација , но знаев деак расплетот е победа на силите на доброто над силите на злото. И така, нижејќи ја доблеста пред сите камчиња статав до сизифовата карпа која со сласт ги здроби доблесните топки...
И прав се стори.
Утрото се разбудив со онаа модро – зелена помисла која ми го разбиструваше умот. Звукот на огромната зверка која лежеше закотвена на пристаништето ми дваше надеж дека има уште. Толку добро беше синхронизиран поимот на длабока прекрасна дупка со овој длабок и јак зверски пискот што не можев да препознаам која од овие две работи е онаа суштинската. Но, не беше потребно решавање на загатки.
Станав да пресметам колку облека треба да натрупам за да се заштитам од сите вируси кои доаѓаа скриено во свирката на закотвената зверка. Увидов дека нема да можам да се движам. Сватив дека морам и дека е време да го вкључама мојот увезен дијалектички ум. Занев дека со стискање на копчето ќе се изгубат мноштвото розови фази, но се надевам дека некогаш ќе ми вградат и повратно копче на истите. Уман сум , но и луда сум , убава сум , но и грда сум , една сум , но во хороскоп две сум...И така се се стреми кон бесконечноста. Се слуша звукот на оние кои мои омилени празни метални цилиндри кои удираат од една малечка сина рипка и ги разместуваат временските координати. Само тоа во овој миг ми фалеше. Знаев дека после следи необична случка и дека моето смело рипче знае како да м и ги наполни батериите. И благодрам. Секогаш знае да ги намириса деклинациите. Тропање на мојата бела врата. Секогаш ги распознавав луѓето по стопалата, по одот по прстите. Затоа долниот дел на вратат во најубаво светло ми ги прикажуваше долните ексремитети. Морам да ја кажам и психичката историја на екстремитетите со цел да се појасни методот на иденстификација. Тоа се оние кои вечно стоеја залепени за земјиното тло. И да сакаат не можат да се одлепат зошто некој друг екстремитет управува со нив. Тоа се оние вечни жалопојќи кои не можат да раскртат со фактот дека уште во времето на проконзулите (човеколиките мајамуни) горните т.е. предните ексремитети го дигнале носот во воздух и дека единстевната допирна точка меѓу нив (горните и долните екстремитети ) е ритуалот наречен сечење нокти.
Со цел да се запази редот започнувам нов трет дел во кој секако е потребно е да се даде закњучок, зошто нели потребно е да се закључи целината. Пред вратата, инаку, ми се нацртаа две стапала со по шест прсти. Она од кое некогаш само метафизички се плашев, сега физички стоеше пред моите интелектуални очи. И тогаш кристалната топка ми кажа:Ракувај се со овие долни екстремитети, употреби го методот на идентификација и потсобери го дијалектичкиот ум. Резултатите се видливи по неколку недели.

Герила/Демисија - Емил Сјоран

2005-07-04T20:37:00.000+02:00

Се случи во чекалната од една болница: една старица ми ги објаснуваше нејзините болки...Контроверзиите меѓу луѓето, ураганите на историјата – ситници во нејзините очи; само нејзината болка господари во просторот и времето. “Не можам да спијам, се плашам, сигурно загноило’, велеше таа милувајќи си ја вилицата како судбината на светот да зависеше од неа. Ова претерано самовнимание на една гровната жена направи најпрвин да не можам да се определам меѓу хаосот и одвратноста; потоа ја напуштив болницата пред да ми дојде редот, решен засекогаш да се откажам од моите болки...

Зборот

2005-07-01T16:33:00.000+02:00

Колкупати само го превртев телефонскиот именик во мојот телефон. Од А до З и од З до А. Од почеток до крај. Од средина кон почеток и од крај кон средина. Имињата кои наизменично одеа нагоре и надолу не ми значеа ништо. Само со малкумина од мојот долг именик на имиња редовно контактирав. Со нив имав што да поделам. Некогаш помалаку, а некогаш од се срце многу повеќе. Останатите стотина броеви, имиња и лица немаа значење. Само некакви сеќавања, бледи насмевки, заборавени разговори и зачадени простории. Понекогаш ми паќаше напамет сите тие безначајни броеви да отидат по ѓаволите.
Дилит.
Така ќе имав изговор со сите они кои повремено ги среќавав и им ветував дека ќе им се јавам да им речам дека повеѓе не користам телефон. Така мошеби ќе изчезнеше илизијата тдека познавам многу луѓе, иако со нив немав што да си раскажам. Затоа и многу често ми се случува да молчам. Едиствено тогаш ја сфаќам вистинската вредност на зборот...

Kafka

2005-06-15T14:20:00.000+02:00

Moram so vas dragi moi da podelam nesto. Mojot mil Kafka da ziveese vo nasevo opkruzuvanje sigurno ke bese posebno inspiriran i za vtoro prodolzenie na "Proces". Josef K, pa toj e malo dete vo odnos na toa sto nie prezivuvame!
Ova e transkiript na krivicna pokana sto dojde na moja adresa(na ime i prezime na mojot brat).

Vrz osnova na Clen 48 stav 2 od Zakonot za prekrsoci, ovoj Organ na Uprvata nadlezen za vnatresni raboti, podnesuva:
Baranja za poveduvanje prekrsocna postapka

Protiv: Z.G. M.B 3101971..... rod.31.010.1978 vo Skopje kade i zivee na ul: ...br.22 (namerno gi bev izostaviv licnite podatoci zosto vo slucajov tie i ne se tolku vazni, bidejki ova moze da mu se sluci na bilo koj nesrecnik koj zivee na ova parce zemja)
Zatoa sto:
Na 03.09.2004 godina vo 02.00 casot na bul. "Partizanksi odredi" bb ili potocno pred ugostitelskiot objekt "Bonimi" bilo kontstirano nenosenje na licna karta.
Na navedenata data, vreme i mesto podnositelot na prijavata od prijaveniot pobara lda se legitimira i pritoa konstatiral deka istiot ne ja nosi so sebe licnata karta, iako so zakon ima obvrska da ja nosi i pokaze na baranje na ovlastenoto sluzbeno lice.
Prekrsokot go konstatiral rabotnikot na policijata Adnan Limani od PS "Centar".
So opsianoto dejstvie postapil sprotivno na Clen 9. stav 1 so sto storil preksok kazniv po Clen 15. stav 2 od Zakonot za licna karta, poradi koe barame da bide proglasen za vinoven i kaznet.

Nacalnik:
Gl.inspektor Dusko Lazarov

Na ovoj nacina nasata mila drzava vezba vladeenje na pravoto!
Pa se ga moze komotno da go osudat i pratat vo Francuska Gvajana da lezi zatvor. Ako se sekavate na filmot Papiljon ili Peperutka so Entoni Hopkins i Steve Mekvin togas znaete za sto zboruvam. Tamu mozebi se i komandantite na UCK, kade vo stasni maki ja odlezuvaat dozivotnata robija. Koj bi znael!

Rastafarijanizam

2005-06-13T12:19:00.000+02:00

MInatat nedela bev na odbrana na diplomksa na eden moj drag prijatel i kolega koj imase poprilicno intresna tema - Rastafarijanizam. Sevo ova mozebi i nemase da bide nisto nevoobicano vo Amsterdam, no na Filosofski fakultet vo Skopje, e toa e malo iznenaduvanje.
Se razbira supcite koi bea vo komisija nemaa pojma sto e toa Rastafari, no znaete nikoj ne e sovrsen. Resiv da vi prenesam del od temava, smetajki deka i vam ke vi se vidi interesna.
Nacin na upotreba. Pistete rege za da bide vo duhot na Rasta i po moznost zapalete dzoint. Enjoy

Rastafari

Istorijata na Rasta filosofijata lezi vo ucenjeto na Markus Garvi(Marcus Garvey). Toj e roden na Jamajka vo 1887 godina vo istoto selo vo koe e roden i Bob Marli. Pridonesot na Garvi vo osvestuvanjeto na crnite rabotnici zapocnuva so negovata aktivnost vo sindikataite na Jamajka kade sto pisuva, sozdava i distribuira radikalsni pamfleti. Vo 1918 godina vo SAD toj ja formira Universal Negro Improvement Association (UNIA), organizacija koja New York World za nea ke napise “Mojsej na crnata rasa dodje vo New York i ja predvodi Univrezalnata Organizacija koja broi poveke od 2 miliona clenovi, koi bi mozele da izberat vladetel koj ke gi ostvari sonistata za ozivuvanje na slavata na drevna Etiopija”.
Markus Garvi e politicki lider koj manifestiral nevidena pragmaticnost vo ostavruvanjeto na idejata za steknuvanje na ekonomska nezavisnot na crnite luge. Toj gi formilral i prvite crnecki vesnici “Negro World” i “Black Man”, koi stanale instrument za sirenje na negovoto ucenje. Garvinizmot kako doktrina gi sordli slednive elementi: samoosvestuvanje na crnite luge, emancipacija vo sekoja smilsa i vrakanje kon rodnata zemja, za sto toj ke rece: “Nie gi obedinivme 400 milioni crnci niz svetot vo ogramna organizacija koja ke go postavi znameto na slobodata na golemiot kontinet - Afrika...”
Garvi propovedal deka kolonizatorite rasturajki go crnoto naselenie nasekade po svetot go onevozmozile da se izrazi i da sozree politicki i socijalno…
Rastafarijanizmot e direktno povrzan so Etiopija, zemja koja za crnite luge pretstavuva kolevka na celata civilizacija. Krunisuvanejto na Haije Selasie za kral na Etiopija vo 1930 godina, prvite Rasta svestenici go dozivuvaat kako ispolnuvanje na bibliskoto prorostvo za crniot kral koj ke bide spasitelot.
Ras Tafari Makonen e imeto na Haile Selasie pred negovoto krunisuvanje (od tuka Rastafarijanizam). Ras znaci kral, a Tafari Makonen e negovoto familijarno ime. Negovoto bozestvo e osnovoto veruvanje vo izvornoto Rasta uceneje, koe kako referenca ja koristi Biblijata.
Etiopija e Zion za rastafarijancite. Rasta lugeto kako eden od imprerativite vo ucenjeto go istaknuvaat pogotvuvanjeto za samiot cin na fizicko vracanje vo Afrika kako eden od patistata za osloboduvanje od represivniot sistem na beliot covek.
Iako ne moze da se kaze deka rasta ucenejto e religija sepak centralno mesto zazmena konceptot na Jah, sto e imeto spored koe rastafarijancite go oznacuvaat Bog. Spored niv Jah se manifestira vo site lige i site liuge se povrzanai vo edinstvo so Jah. Moze da se kaze deka Rastafarijanizmot e teozofsko ucenje od pricini sto dozivuvanjeto na Bog e individualno, najcetosto preku misticno soedinuvanje ili potocno preku sebepoznavanje, t.e. otktivanje na svojata bozestvena priroda po pat na ekstaza. (So pomos na svetata biilka - marihuanata)

Osnovni nacela

Kolonijalniot sitem, na belite luge koj gi represira site luge, a so posebna zestina crnite, Rasta lugeto go narekuvaat babilon(“Babylon”). Konceptot na babilon e mnogu vazen vo celoto ucenje od pricini sto go locira , uslovno receno neprijatelot i ja definira borbata protiv zloto vo nasoka na urivanje na ovoj sistem kako konecna pobeda na pravendnosta i dobrinata.
“I and I” (uslovno Jas i Jas) i “Livity” (princip na moralno izdignuvanje) se isto taka klucnite koncepti na Rasta filosofijata.
“I and I” na lingvisticko nivo e zamena za licnite zamenki i nivnite formi (jas, ti , nie vie, tie) zatoa sto Rasta lugeto smetaat deka licnite zamenki se premnogu servilni i ja izrazuvaat otugenosta na Babylon. I and I oznacuva edinstvo na dve licnosti: bog e vo site i na toj nacin site luge se edno.
“Livity” e termin koj najdobro ja izrazuva zivotnata orientacija na rasta filosofijata. Toj oznacuva moralna potraga po avtenticen zivot vo edinstvo so prirodata, kooperacija na site luge bez razlika na rasa, ednakvi prava i pravda.

Za dobredojde

2005-06-11T17:41:00.000+02:00

Idejata na ovoj blog e da se obide da odgovori na nekoi za mene vazni prasanja i dilemi. Mozebi i samoto ime - avangarda (iako ne sakama pretencioznosti) bi trebalo da znaci samo po seb nekov target.
Postovite ke bidata so razlicna sodrzina i ponekogas nema da imaat logicen sled. Sepak , seto ova ne mora da ve zagrizuva. Ke se trudam da postoi nekakva si pozvraznost pomegu moite licni cuvstva, raspolozbi i filosofski ubeduvanja. Site onie koi smetaat deka mozat da pomognat so svoi komentariri ili tekstovi se dobredojdeni. Se citame!